Paradise Now (1968-2018)

Wat blijft er over van de erfenis van mei '68? Samen met 13 jongeren tussen 14 en 23 jaar onderzoekt choreograaf Michiel Vandevelde hoe de wereld geëvolueerd is in de 50 jaar tussen 1968 en nu. Wat is er gebeurd met de waarden en de idealen van de sixties? Hoe kijken jongeren naar de geschiedenis en hoe zien ze hun toekomst?

Uitgangspunt is de legendarische voorstelling Paradise Now (1968) van het New Yorkse theatergezelschap The Living Theatre. Geïnspireerd door spirituele teksten als I Ching (het boek van veranderingen) en de Kabbalah probeerde The Living Theatre het publiek tot actie te verleiden door het mee te voeren in een vier uur durende extatische trip.

In deze nieuwe creatie blikt Michiel Vandevelde terug om iets te zeggen over de toekomst. Kan je nog nadenken over de toekomst in een wereld die ernstig bedreigd wordt door klimaatverandering? Wat zijn de idealen nu we ideologie hebben afgezworen? Hoe moet je revolteren nu de digitale revolutie het publieke debat heeft overgenomen? En toch, wanneer 13 jongeren 50 jaar geschiedenis scannen, in een wilde choreografie van iconische beelden, openen er zich misschien nieuwe perspectieven.

Choreografie Michiel Vandevelde Spel Zulaa Antheunis, Sarah Bekambo, Jarko Bosmans, Bavo Buys, Wara Chavarria, Judith Engelen, Abigail Gypens, Lore Mertens, Anton Rys, Margot Timmermans, Bo Van Meervenne, Esra Verboven, Aron Wouters Modeontwerper Lila & John Assistentie choreografie Zoë Demoustier Dramaturgie Kristof van Baarle Techniek Bregt Janssens Productieleiding Kathleen Vogelaers Productie fABULEUS Coproductie STUK

Affichebeeld: Wies en Clara Hermans

Scènefoto's: kurt van der elst

Toon reacties
Reacties
Wat een prachtvoorstelling! Ik ben er (een dag later) nog stuk van. Complimenten!
Dirk Vermeulen over Paradise Now (1968-2018) (01/11/2018)
Energieke voorstelling met stuk voor stuk sterke acteurs met elk hun eigenheid die heel organisch interageren met elkaar en met het publiek. Een confronterende tijdreis doorheen 50 jaar geschiedenis: veel ellende, maar ook troost van film en muziek. En hoop, van de jeugd zelf.
Benjamin over Paradise Now (1968-2018) (19/10/2018)

Ben je gaan kijken naar Paradise Now (1968-2018) en wil je je mening kwijt? Of heb je meegewerkt aan de productie en wil je vertellen over je ervaringen? Laat hier je reactie achter!

Naam
E-mailadres (niet verplicht)
Reactie
Verstuur
SPEELDATA
> Toon voorbije speeldata> Verberg voorbije speeldata
08 mei 2018 – LEUVEN
20:30, STUK (Soetezaal) Premiere
09 mei 2018 – LEUVEN
10 mei 2018 – LEUVEN
12 mei 2018 – BRUSSEL
13 mei 2018 – BRUSSEL
13 mei 2018 – BRUSSEL
26 mei 2018 – GENT
20:00, Vooruit
31 aug 2018 – BERLIN
01 sep 2018 – BERLIN
04 okt 2018 – ANTWERPEN
05 okt 2018 – ANTWERPEN
17 okt 2018 – LEUVEN
18 okt 2018 – LEUVEN
30 okt 2018 – AMSTERDAM
31 okt 2018 – AMSTERDAM
01 nov 2018 –
19:30, Kammerspiele München
02 nov 2018 –
19:00, Kammerspiele München
22 nov 2018 – GRONINGEN
05 apr 2019 – UTRECHT
> Toon schoolvoorstellingen> Verberg schoolvoorstellingen
SCHOOLVOORSTELLINGEN
07 mei 2018 – LEUVEN
07 mei 2018 – LEUVEN
05 okt 2018 – ANTWERPEN
18 okt 2018 – LEUVEN
19 okt 2018 – LEUVEN
26 okt 2018 – DILBEEK
12 nov 2018 – ROESELARE
13:40, CC De Spil

"Een mooi symbool voor de teleurstelling over de sixties-tegencultuur." (***, Mirjam Van Der Linden in De Volkskrant)

Un des plus beaux moments du Kunstenfestivaldesarts." (Guy Duplat in La Libre Belgique)

"Een must-see performance-drieluik, met adembenemend acteer- en danswerk. Een gepaster stuk dat het klimaat van de eenentwintigste eeuw kan vastleggen, vind je nergens." (Ruben Algoet in VETO)

"Paradise now (1968 - 2018) is een van de meest energieke, doortimmerde en opwindende dansvoorstellingen van het jaar. Choreograaf Michiel Vandevelde en zijn dertienkoppige jongerencast nemen u mee op een ontwrichtende, geestige en wervelende tijdreis." (****, Els Van Steenberghe in Knack)

"Nergens nostalgie in Paradise Now (1968-2018), wel een volgehouden poging om de onmacht van de geest minstens te relativeren met lichamelijke kracht: zoiets kan alleen theater, toch?" (Klaas Tindemans, Streven)