Ik ben naar Skin in the Game gaan kijken met school en ik vond het fantastisch. Ik zit zelf ook in de Woordkunst-Drama richting dus het was heel interessant om te kijken en te analyseren. Zeker de stijl van de voorstelling was heel leuk, soms ook een beejt heftig, maar dat maakt allemaal deel uit van theater. Heel goed gedaan met de productie en zeker ook de acteren!

Hello everyone ! I've watched this piece with my school on feb 27, and it was so great, i loved it. My own dream is to do voice acting and/of acting, and seeing people of my age doing that, made me kinda jalous to be honest, but so happy at the same time. Also im from france, so i did not understood a lot of the dialogue and jokes, but even with the language barrier, i understood the story, the meaning and the message behind it ! I also loved the acting of everyone,that helped me to understand the story. Anyway my message is too long my bad

Ik zag hier niet zoals de programmatekst zegt "een zoektocht naar de betekenis van schoonheid", maar een graduele deconstructie van de groeiende woede en frustratie van een jonge vrouw over hoe een mannelijk (en mogelijk sexistisch) schoonheidsconcept kruipend haar geest overneemt. Met groeiende onvrede tegenover haar eigen beeldschone lichaam tot gevolg... Eerst als brave marionet die in leuk historisch kostuum op een nostalgisch muziekje onder een gezellige volgspot een energetische maar hoekige foxtrot danst. Tweemaal, wrijf het er maar goed in. Dan als vrouw die haar lichaam wellustig maar virtuoos laat gaan op een stampend nummer in een mix van breakdance, en... paaldans. In een kostuum en onder een licht dat niet zou misstaan in een paaldanskeet. Het derde deel deconstrueert alles in een wervelwind: nondescript witte kledij, hectische dans die de vorige 2 delen samenvat als schurft onder de huid, een soundtrack die desintegreert en de vervormde voiceover als boze commentator. Licht dat steeds kwaaier en stroboscopischer wordt. De gestoorde, geniale videospiegel, zeven verhakkelde gelaten van Zoe, als geflipte reeks van Muybridge. Tot Zoe als terecht boze harpij ontploft recht in het gezicht van het publiek... Jawel, dit alles kwam binnen... De boodschap komt over hoor! Een pakkend verhaal overtuigend en meesterlijk gebracht.

WAT THE FUCK ik heb hier zo hard van genoten !kippen vel! heb dit aan al mijn vrienden gerekomendeert . heb het stuk nu al drie keer gezien en het wordt nooit oud

goed!

Wat een ritmisch knap beeldende voorstelling is het me gebleken. De leerlingen en ik zijn waarlijk in de wolken. Wat een gulle gastvrij herkenbare in haar onherkenbaarheid vorm gevende volgbare reis is het ons allen daarnet gebleken. Chapeau aan de 'chapeau' gulle energieke spelers en aan alle begeesterende gidsende copines en copains dit tot leven weten te brengen. Merci om de door ons daarnet intens gesmaakte voorstelling be-leefd te kunnen hebben.